Bu kitabı okurken çok keyif almadım. Resmi bir dille genelde bildiğiniz ama unuttuğunuz şeyleri size hatırlatmak amaçlı bir yaklaşım var. Mesela bir anne kızının işten eve dönmesini beklerken kızı geç kalıyor. Anne kızını telefon'la arıyor ve ulaşamıyor çünkü telefon kapalı. Başlıyor meraklanmaya. Anneler tarafından çocuklarına ulaşamayınca kurulan hayal ürünü senaryoları az çok bilirsiniz. Kadın da bu senaryolardan kuruyor. Kızıysa işyerinin asansörünün bozulması nedeniyle mahsur kalıyor ve tamir olana kadar bekliyor. Sonra da sağ sağlim evine gidiyor. Peki evdeki anne niye endişelendi? Gerekli miydi? Doğru bir yaklaşım mı? Kitapta kaygının ne olduğu, neden kaynaklandığı ve bu durumu nasıl çözebileceğiniz, erken karar verme, geç karar verme gibi yaklaşımlar üzerine duruluyor. Bu arada kaygı için toltek bilgeliğinde bir kuralı : "Varsayımda bulunma" kuralını hatırlatmak isterim. Bu kitap sevgili Don Miguel Ruiz'in Dört Anlaşma kitabındaki 4 maddeden birinin biraz maddenin kendi üzerine durulmuş hali. Ayrıca Banu Gökçül'ün kitabındaki "geneli görebilme ve farkındalık" konuları bu kitapla biraz eşleşiyor. Neticede biraz sıkılarak biraz zevk alarak okuduğum bir kitap. 10 üzerinde 5 veririm. Sevgiyle ve mutlulukla kalın :)