Uzun bir süredir kişisel gelişim kitapları okuyorum ama Mümin Sekman'ın bu eserini okuduktan sonra tadı damağımda kaldı diyebilirim. Kitap öğrenilmiş çaresizlik ve atalet konularına değiniyor. Öğrenilmiş çaresizlik bir işi başarmayı defalarca deneyip, farklı yollar deneyip artık yapamayacığınıza kanaat getirip artık mücadele etmekten vazgeçmektir. Atalet ise bir işi yapmayı istemenize, o işi yapmak için engeliniz olmamasına rağment, o işi nasıl yapacağınızı bilmenize rağmen yapmamanız yani eylemsizlik olarak nitelendiriliyor. Ben öğrenilmiş çaresizlik insanı olduğumu kesinlikle düşünmüyorum. İstedğiğim şeylere ulaşmak birşeyleri elde etmek için hayatım boyunca yılmadan hep uğraşmışımdır. Farklı yollar denemişimdir ortamdaki nesneler veya kişiler değişmiyorsa kendimi değiştirme yoluna farklı davranma yoluna kadar gittim bu güne kadar. Büyük oranda da başarılı olduğuma inanıyorum. O açıdan öğrenilmiş veya öğretilmiş çaresizlik adamı olmadığım kanaatindeyim. Ama atalet konusu baya ilgimi çekti. Çünkü yapmayı isteyip te yapmadığım, beklediğim ertelediğim şeyler oluyor zaman zaman ve yapmamam veya yapamamam için hiçbir neden olmamasına rağmen tamamlamadığım işler oluyor. Bu açıdan bu kitapla bir başlangıç yaptığıma inanıyorum. Herkese tavsiye edebileceğim önyargısız okunması gereken bir kitap.